Cretan Mantinades!! Αγάπα με να σ’αγαπώ θέλε με ως σε θέλω
για να μην έρθει ο καιρός να θες και να μη θέλω
Μαδάρες μου Χανιώτικες, Κορφή του Ψηλορείτη
Λασιθιώτικα Βουνα, γειά σου παντέρμη Κρήτη
Η μαντινάδα η Κρητικιά είναι σαν το σισάμι
απού πετάς ένα σπυρί κι αυτό εκατό σου βγαίνει
Όταν εστάθηκε Ντουνιάς είναι τσι Κρήτης Μύρα
με το τουφέκι συντροφιά μαζί και με τη λύρα
Πανέρμη Κρήτη μια στιγμή να μπόρου να προβάλω
στου σαρανταπάλου τα’ αρμί στου Διγενή το ζάλο
Κάστρο την είχα την καρδιά με την τοιχιά ζωσμένη
κι’ επάτησες τη πού’ λεγα μήδε πουλί Δε μπαίνει
Παίρνω τη λύρα κι’ έρχομαι και με το πεντοζάλι
θα λάμψει ο κόσμος γύρω μας απ’ ομορφιά και χάρη
Χάρισμα το ’χουν τα πούλια τ’ αέρα ω’ ακολουθούνε
μα σαν χορεύουν Κρητικοί δίχως φτερά πετούνε
Κατάμπλαβη είναι η θάλασσα κι’ άσπρος είναι ο Ψηλορείτης
κι’ απ’ όλους ομορφότεροι ειν’ οι χοροί τση Κρήτης
Σαν δεις γέρο Κρητικό, να σέρνει πεντοζάλι
θαρρείς πως είναι ο Διγενής και ζωντανεύει πάλι
Κρήτη τα Παλικαριά σου γιάντα τα ξορίζεις
η ξενιτιά τα χαίρεται και συ τα λαχταρίζεις
Κάστρο, Χανιά και Ρέθυμνο, Σητεία, Μεραμπέλλο
ίντα ψεγάδι θα σας βρω, να πω πως Δε σας θέλω
Χιλιάδες μάτια σε θωρούν πανώριε Ψηλορείτη
να την κρατείς περήφανη τη δοξασμένη Κρήτη
Κρήτη μου όμορφο νησί, όμορφο περιβόλι
αλήθεια σε ζηλεύουνε στην οικουμένη όλοι
Σαν αγριέψει ο Κρητικός και το μαχαίρι βγάλει
μια μαντινάδα να του πεις να ημερέψει πάλι
Κρήτη τα κάλλη σου πολλά και ξέρω πως ειν’ κι’ άλλα
χίλια λουλούδια κι’ ομορφιές στην Κρητικιά τη σκάλα
Αμα κατέει η κοπελιά όμορφες μαντινάδες
έχει λουλούδινη καρδιά μα έχει και μπελάδες.
Τα μάτια τσι ξένης ενόμιζα αξίζανε και σπίτι
Μα τα δικά μου αξίζανε γιατ' ήταν απ' την Κρήτη
Κρήτη πατρίδα μας γλυκιά χιλιοτραγουδισμένη
κάτεχε πως σε νοσταλγούν ούλοι οι ξενιτεμένοι
Ο Κρητικός στην ξενιτιά την Κρήτη ντασουντίζει
κι όταν γιαγείρει και τη δει από χαρά δακρύζει |